Tagi

, , , , , ,

811dd95e856f90cfe1fc9b23bee6ab12

Cześć wewnętrzna Serca Jezusowego polega na poznaniu zacności tegoż Boskiego Serca, to jest Jego godności, świętości,, miłości i hojności, jak również Jego życia wewnętrznego, a mianowicie życia nieustannej modlitwy, i to wielbiącej Ojca Niebieskiego, dziękującej za Jego dary, przebłagującej Jego Majestat i wstawiającej się za nami; życia zaparcia się, pokory i posłuszeństwa, życia wyniszczenia się i zadośćuczynienia za nas, życia ofiary i ciągłego oddania się dla nas, życia żarliwości o nasze zbawienie. Starajże się poznać to wszystko, już to czytając książki pobożne, już to słuchając i rozmyślając o Sercu Jezusowym, bo jak mówiła sama święta Małgorzata Maria, Serce to jest książką otwartą, z której najłatwiej się nauczyć sztuki miłości, zwłaszcza gdy się ją odczytuje pod krzyżem Zbawiciela, u stóp Przybytku sakramentalnego albo po Komunii świętej.

Z głębszego poznania Najświętszego Serca Jezusowego niech wynikną akty woli, czyli uczucia uwielbienia, dziękczynienia, uniżenia się, przeproszenia, a szczególnie miłości; bez nich bowiem nabożeństwo do Najświętszego Serca nie miałoby wewnętrznego życia. Zdobywajże się i ty na takie akty, patrząc często okiem ducha na Serce Jezusowe i łącząc się nie tylko z Najświętszą Panną i ze Świętymi, dla których takie akty były chlebem codziennym, ale także z Boskim Sercem Jezusowym, z którego akty najdoskonalszej miłości, jakby iskry z ognia, wylatywały za życia ziemskiego i teraz w Przenajświętszym Sakramencie ciągle wylatują.

Bp Józef Sebastian Pelczar, Nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusowego według objawień danych św. Małgorzacie Marii i żywot tejże Świętej, Rzeszów 2017, s. 179.