Tagi

, , , , , ,

Wiemy, że śmierć jest karą, kara nie jest jednak zemstą. „Qui aime bien châtie bien”. Kto mocno kocha, mocno też karze. Bóg, który kocha nas więcej, aniżeli my kochać możemy jakiekolwiek stworzenie, daje nam dowód swojej miłości nadewszystko w karze śmierci.

Wielka to łaska być karanym tu na ziemi. Wszystkie otrzymane łaski są to długi, któreśmy zaciągnęli. Im więcej kto otrzymał, tem więcej oddać winien. Każda nowa łaska zwiększa nasz dług u Boga, nie dając możności uiszczenia się z niego, tylko kary boże dają nam w pewnej mierze tę możność.

Człowiek, który podlega karze śmierci, uiszcza się sprawiedliwości ludzkiej. Jakiś święty, przygotowujący skazańca na śmierć, ściskał go i pocieszał mówiąc: „Jeżeli przyjmiesz tę karę w duchu pokuty, to nas powitasz w niebie”.

Uważajmy zatem śmierć, jako łaskę nad łaskami. Nic nam nie daje pewności, żeśmy za nasze winy dostatecznie odpokutowali; możemy nawet być przekonani, że tego sami z siebie dokonać nie jesteśmy w stanie.

Nędzne istoty, jakżeż możemy zadość uczynić za obrazę Boga. Tylko zasługi Chr. Pana mogą spłacić nasz dług wdzięczności i zadośćuczynienia.

Ale to co On dla nas uczynił może być bezowocnem, jeżeli z tego korzystać nie będziemy, łącząc się z Nim wszystkiemi siłami naszego serca, naszej woli, używając wszelkich środków, aby mieć udział w dziele Jego odkupienia.

Jeżeli wszystkie nasze uczynki o tyle tylko mają wartość, o ile są wykonane w łączności z Chr. P. to nadewszystko nasza śmierć stanie się aktem zadośćuczynienia o tyle tylko, o ile łączyć się będzie z zadośćuczynieniem jakie Chr. P. złożył za nas umierając na krzyżu. Inaczej będzie ona ciężką, a bezowocną próbą.

Kardynał Perraud mówił, że do każdej rzeczy ważnej, trzeba się przygotować. Przed napisaniem ważnego listu, pisze się bruljon, przed koncertem, przedstawieniem, odbywają się liczne próby, przed wojną przeglądy i rewje wojskowe. W jakiż więc sposób przygotować się do tej tak ważnej sprawy, jaką jest śmierć? Trzeba się stawić wobec śmierci Chr. P. bo to jest środkiem do otrzymania wszelkich łask, to jest podstawa naszej nadziei.

Rozmyślanie nad śmiercią Chr. P. jest najlepszem przygotowaniem do naszej własnej śmierci. Śmierć Chr. jest źródłem dla nas życia. Ile razy spojrzymy na krzyż, myślmy o śmierci Chr. P. i przygotowujmy się do naszej własnej śmierci.

Pismo Kuźniczanek 1926, R. VI, nr 11, str. 73.

Reklamy