Tagi

, ,

f4ed4c6fe22ae8ccb257d72dd1af346bWstęp Autora

      Najsłodszemu Sercu Jezusowemu należy się cześć Boska, bo jest Sercem Boga żywego. Tak samo więc jak cześć Pana Boga polega na wierze, nadziei i miłości, tak też i wszelkie nabożeństwo do Najsłodszego Serca Jezusowego wymaga 1) wiary t. j. należytej, o ile być może i pełnej uwielbienia znajomości tego Najświętszego Serca; 2) nadziei, t. j. szczerej, niczem i w niczem niezachwianej ufności w Jego łaskawość i miłosierdzie nieskończone, połączonej z bojaźnią, aby Go czemkolwiek nie obrazić, urazić lub broń Boże do siebie nie zrazić; 3) miłości, t. j. szczerego i skutecznego pragnienia, aby temu Najsłodszemu Sercu, co tyle dla nas cierpiało, zdziałało i wciąż jeszcze działa, było z nami, a w szczególności ze mną, we mnie i przeze mnie nieźle, dobrze i jak tylko być może najlepiej. A jak szczytem czci Boskiej jest to, co mówi Pan Jezus: >>Bądźcież wy tedy doskonali, jako i Ojciec wasz niebieski doskonałym jest<< (Mat. 5 48); tak też najlepszym kwiatem i owocem nabożeństwa do Najsłodszego Serca Jezusowego jest Jego naśladowanie.

Doskonałym zatem czcicielem Najświętszego Serca Jezusowego będzie, ktokolwiek, pełen tej takiej wiary, nadziei i miłości, własne swoje serce na wzór Jego coraz więcej przekształcał i przeistaczał. Ku chwale Najsłodszego Serca i ku pożytkowi dusz nieco o tych trzech częściach i zarazem o kwiatach i owocach tego prawdziwie świętego i dziwnie słodkiego nabożeństwa tu mówić się będzie.

Ponieważ zaś za wieleby było wszystko to razem wyłuszczyć, więc naprzód tylko o poznawaniu Najsłodszego Serca Jezusowego mówić się będzie, o innych zaś wyżej wymienionych rzeczach w późniejszych, da Pan Bóg, napisze się czasach.

 

Ks. H. Jackowski T. J., O poznawaniu Najsłodszego Serca Jezusowego, wydanie drugie, Kraków 1929, str. 11-12.

Reklamy