Tagi

, , ,

Madonna-Magnificat      Fakt niżej podany zdarzył się w diecezji Bismark, Nord Dekota, Ameryka. Rano o godz. 5-ej zatelefonował ktoś do pewnego proboszcza: „Proszę księdza proboszcza, przybyć czemprędzej do ciężko chorego w miejscowości N. N.”. Kapłan udaje się spiesznie do wskazanej miejscowości. Po 3-godzinnej jeździe autem jest na miejscu. Gdyby nie zła pogoda, byłby przybył w ciągu godziny. Na miejscu udaje się do jedynej katolickiej rodziny, tu zamieszkującej, pytając: „Kto jest chory?”

– „W naszej rodzinie nikt nie choruje – brzmi odpowiedź – a innych katolików tu niema”. – Kapłan zdziwiony pyta się dalej: „Czy w tej miejscowości nikt nie choruje?” – „Owszem – odpowiadają – ale ten chory nie jest katolikiem”. Po krótkiem zastanowieniu kapłan decyduje się pójść do wymienionego chorego. „Niech ksiądz tego nie robi – odradzają obecni – bo żona chorego jest zaciekłą metodystką i pewnie księdza katolickiego nie wpuści do mieszkania”.

 

Kapłan jednak idzie. Żona chorego przyjmuje go z widoczną niechęcią. W rozmowie z kapłanem chory wyznaje, że był dawniej katolikiem i chętnie zgadza się na przyjęcie sakramentów św. Czuje bowiem, że śmierć się już zbliża. Po opatrzeniu sakramentami św. pyta się kapłan chorego, który już od lat 30 nie był u spowiedzi wielkanocnej: „Jak wytłumaczyć tę nadzwyczajną łaskę, że pan w ostatniej chwili życia mógł się pojednać z P. Bogiem i przyjąć sakramenta św.?” Chory odpowiedział: Gdy matka moja była bliską śmierci, na jej prośbę przyrzekłem, że w każdy dzień dalszego mego życia odmawiać będę przynajmniej jedno „Zdrowaś Marja”. Przyrzeczenia dotrzymałem, mimo, że obowiązków religijnych nie wypełniałem. Oprócz tego głodny nigdy nie odszedł, nienakarmiony od drzwi moich”.

Późniejsze badania ze strony kapłana wykazały, że rzeczywiście o wymienionej porze odnośny urząd telefoniczny nie dokonał żadnego połączenia telefonicznego z probostwem. Kto więc telefonował? Niech każdy w dowolny sposób na to odpowie: uzasadnione jednak jest przypuszczenie, że widzimy tu ślady działania Dobrego Pasterza i Jego Matki Najświętszej.

Assoc. Persev.

Rycerz Niepokalanej, rok XIII, sierpień 1934, Nr.8 (152) , str.237.

Reklamy