Tagi

st Alphonsus(2 sierpnia).

Ozdoba i chluba Kościoła katolickiego w ośmnastym wieku, św. Alfons ujrzał światło dzienne we włoskiem mieście, Neapolu. Już jako dziecięciu przepowiedział św. Franciszek de Hieronimo, że mały Alfons dożyje sędziwego wieku, będzie piastował najwyższe godności i chwałą okryje Kościół Chrystusowy.

Przepowiednia spełniła się dosłownie.

Obdarzony od Boga wielkiemi zdolnościami oddał się naukom z całą gorliwością tak, że już w szesnastym roku życia otrzymał stopnie naukowe na neapolitańskiej wszechnicy. Z nauką łączył gruntowną pobożność i czynną miłość bliźniego. Z umiłowaniem poświęcał się modlitwie i posłudze chorych.

Strzegł czystości serca z największą starannością, to też widząc z jak wielkiemi niebezpieczeństwami duszy złączony jest zawód obrońcy sądowego, postanowił porzucić zajęcia adwokackie i poświęcić się na służbę Bogu. Jako kapłan przebiegał z apostolską żarliwością miasteczka i wioski, głosząc słowo Boże. Wyrazem tej gorliwości jest założone przez Alfonsa Zgromadzenie N. Zbawiciela, czyli OO. Redemptorystów, których zadaniem jest apostolska praca, i którzy przez tę pracę położyli już liczne zasługi w Kościele Bożym.

Wielki czciciel N. Marji P., napisał ku Jej chwale nieśmiertelne dzieło: >>Uwielbienia Marji<<, prócz tego wiele dzieł, tchnących gorącą pobożnością i głęboką nauką. Wyniesiony do godności biskupiej, odznaczał się przedewszystkiem niezwykłem miłosierdziem i współczuciem z nędza ludzką tak, że dla ratowania ubogich ogałacał się z niezbędnych sprzętów domowych. By jak najwięcej pracować dla chwały Bożej, zobowiązał się osobnym ślubem, że nigdy nie zmarnuje ani chwilki czasu.Alphonsus-Death

Umarł w 90 roku życia wśród swoich synów zakonnych, a Stolica Apostolska zaliczyła go w poczet Świętych i Doktorów katolickiego Kościoła.

 

 

 

 

 

Posłaniec Serca Jezusowego, rocznik 57, sierpień 1929, str. 228.