Tagi

, ,

Swieta Rodzina     3. Na jedną jeszcze rzecz wielkiej wagi i doniosłości muszę uwagę zwrócić, a mianowicie na zgodność postępowania waszego, t. j. żeby ojciec, matka i wszyscy, co wpływ na wychowanie dziecka mają, wobec dziecka przynajmniej jednej byli myśli, jednakowo postępowali żeby, kiedy ojciec jest stanowczy, matka nie była miękka i ustępliwa, bo wtedy byłoby to, co mówi Pismo św.: Jeden budujący, drugi psujący, cóż w zysku mają jeno pracę (Ekli. 34. 28). Nic tak na wychowanie i charakter dziecka ujemnie nie wpływa, nic tak na upór i samowolę dziecka nie oddziaływa, jak gdy zobaczy brak zgody i jednomyślności u ojca i matki, że ojciec n. p. nie pozwala, a matka bierze je w obronę przed ojcem, a może i powie, że ojciec niesłusznie tego albo owego dziecku odmawia i zakazuje, a nawet może potajemnie na to samo mu pozwoli, co ojciec zakazał. Niekiedy może się zdarzyć, że ojciec rzeczywiście niesłusznie coś dziecku zakazał, to wtedy lepiej to zamilczeć, niż tę niesłuszność wobec dziecka podnosić. Czasami jednak wyjątkowo może się matka za dzieckiem wstawić, a takie wstawienie się matki szkodliwem nie będzie, owszem nawet może dobrze wpłynąć, gdy n. p. dziecko widzi, że na słuszną karę zasłużyło, a tylko wpływ i wstawienie się matki od kary je uwolniło.

 

Daleko prędzej dzieci będą posłuszne, gdy będą widziały, że rodzice je prawdziwie kochają i że te rozkazy, pozwolenia i zakazy, nie pochodzą nigdy ze złego serca, z kaprysu i chwilowego tylko >>humoru<<, ale z rozumu i miłości! Takie postępowanie wedle chwilowego usposobienia i humoru nigdy dodatnio na dobre wychowanie dzieci nie wpływa.

Dzieci nieraz są bardzo sprytne, uważające i domyślne, a ten dobry i zły humor łatwo spostrzegą, a spostrzegłszy wykorzystują na swą korzyść i nieraz powiedzą: Oho! dziś tato albo mama są w dobrym humorze, trzeba korzystać z tego! Dziś można wszystko wyprosić.

 

      4. W domu, gdzie rodzice pragną dzieci dobrze wychować, powinien być ład i porządek, powinno być wszystko jak w zegarku, jakby w klasztorze. Jak w klasztorze wola Przełożonego, tak w rodzinie ojciec rodziny powinien wszystkiem rządzić i kierować, a wszyscy powinno jego rozumne rozkazy spełniać. Od najmłodszych lat trzeba dzieci przyzwyczajać, aby na wszystko o pozwolenie prosiły; dzieci nie powinny nic bez pozwolenia robić, nic bez pozwolenia brać, niczem rozporządzać, nie powinny bez pozwolenia z domu wychodzić i tylko tak długo poza domem być, na jak długo pozwolenie miały. Rodzice powinni zawsze wiedzieć, gdzie ich dzieci są, bo inaczej o dobrem wychowaniu i mowy być nie może! Ale do tego trzeba koniecznie przyzwyczajać je od najmłodszych lat, bo później będzie zapóźno!

 
Rodzice, chcąc charakter dziecka dobrze wykształcić, nie powinny też nigdy na to pozwolić, aby ich starsze dzieci młodszym lub służbie coś rozkazywały, ale niech zawsze o wszystko uprzejmie proszą; rozkazującymi powinni być tylko rodzice sami!

 

       5. Niezmiernie też ważnym czynnikiem dobrego wychowania jest, nie pozwolić nigdy dzieciom na kłótnie i rozterki, a gdy jakieś między niemi powstaną, to wtedy niech słuszność i sprawiedliwość rozstrzyga, a nie wiek tylko albo względy czysto ludzkie, a najbardziej nie powinno rozstrzygać >>uprzywilejowanie<< jakiegoś dziecięcia! że słuszność zawsze ma jakiś mamin gagatek! którym zwykle bywa >>Benjaminek<< czyli dziecko ulubione, najmłodsze.

 

Jak dzieci lepsze, grzeczniejsze, pilniejsze, posłuszniejsze, zasługują na odznaczenie i odszczególnienie wobec mniej dobrych, tak znowu bez słusznego powodu nie powinno się nigdy jednym dzieciom więcej serca i miłości pokazywać, aniżeli drugim, bo to inne dzieci boli i rozgorycza. Do rodzicielskiej miłości mają z natury wszystkie dzieci jednakowe i równe prawo, a objawy większej miłości powinny być tylko nagrodą lepszego zachowywania się i zasługi.

Reklamy