Tagi

, , , ,

Błogosławiony Sebastian    Błogosławiony Sebastian, Franciszkanin († 1600), spędził młodość swą na pasaniu bydła. Licząc dwanaście lat, zachorował na niebezpieczną chorobę zaraźliwą, skutkiem której utworzył mu się na ciele wrzód wielki, niszcząc w organizmie wszystkie soki żywotne. Leżał chłopczyna w nędznej chacie i czekał tylko śmierci, by wybawiła go od cierpień nieznośnych. Matka odeszła raz, by postarać się dla umierającego dziecka o napój orzeźwiający.

 

W czasie jej nieobecności zjawił się naraz we drzwiach wilk. Zląkł się zrazu chłopiec i myślał, że już po nim. Tymczasem wilk zbliżył się ku łożu i delikatnie, by nie sprawiać choremu wielkiego bólu, przegryzł ów wrzód; wylizał na czysto wyciekającą materię i odszedł. Chory poczuł natychmiast ulgę i zapadł w sen pokrzepiający.

 

Matka wróciła tymczasem i myślała, że chłopiec już umarł. Jakaż była jej radość, gdy po jakimś czasie mały przebudził się, zdrowszy znacznie i silniejszy. Z radością opowiedział matce, jak to wilk dokonał na nim cudownej operacji. Oboje z głębi serca dziękowali Bogu za ten dowód Jego dobroci i wszechmocy.

 

O. Arseniusz Dotzler, Zwierzęta w żywotach Świętych Pańskich, opowiadania dla miłośników świata zwierzęcego i dla młodzieży, Mikołów 1911, str. 124-125.