Tagi

, , ,

Swieta Rodzina22. Rodzice są współpracownikami P. Jezusa, miłośnika dziatek i odkupiciela naszego.

 
         1. P. Jezus przyszedł na świat, aby ludzi odkupić i zbawić. Podczas pobytu Jego na ziemi były 3 klasy ludzi, któremi szczególniej się zajmował i współczucie Swe im okazywał: byli to ubodzy, cierpiący i dzieci. Czytamy w Ewangelji, że gdy P. Jezus jednego wieczora, zmęczony całodzienną ciężką pracą, znużony siadł, aby trochę odpocząć, pobożne matki przyniosły swe dziatki z prośbą, aby Boskie Swe ręce na nie włożył i aby je pobłogosławił.

 

Uczniowie P. Jezusa, przez wzgląd na umęczenie Boskiego Mistrza Swego, gniewali się na to i nie chcieli matek z dziatkami dopuścić. Wtedy P. Jezus wziął to uczniom za złe i rzekł do nich: Dopuście dziatkom iść do mnie i nie zakazujcie im, albowiem takowych jest królestwo Boże. I brał je w swe objęcia i kładąc na nie ręce błogosławił je. (Mar. 10. 14). Jest to jeden z najpiękniejszych rysów z życia Boskiego Zbawiciela naszego, pokazujący nam, jak P. Jezus bardzo niewinne dziatki kocha! Dziatki niewinne przybrał On za braci i siostry Swe i kocha je rzeczywiście jako przybrane rodzeństwo Swoje, jak przyszłych Swych współdziedziców niebiańskich. A i nas wszystkich kocha On tylko tak długo, i o tyle, jak długo w nas jest niewinność dziatek i podobieństwo do nich. Dlatego powiedział wtedy P. Jezus: Zaprawdę powiadam wam, ktobykolwiek nie przyjął królestwa Bożego jako dzieciątko, nie wnijdzie do niego (Łuk. 18, 17). – Zaprawdę powiadam wam, jeśli się nie nawrócicie i nie staniecie jako dziatki, nie wnijdziecie do królestwa Niebieskiego. (Mat. 18. 3). Ścisłym więc obowiązkiem nas wszystkich jest starać się o zachowanie tego ducha dziecięcego, tej niewinności dziecięcej, która nas czyni godnymi miłości P. Jezusa; a obowiązkiem rodziców jest starać się o to szczególniej dla dziatek swoich!


Nieraz P. Jezus przeciw różnym zbrodniom powstawał, ale z największą groźbą odzywał się właśnie przeciw gorszycielom dzieci, mówiąc n. p.: Ktoby zgorszył jednego z tych małych, lepiej mu, aby zawieszono kamień młyński u szyi jego, i zatopiono w głębokości morskiej! (Mat. 18. 6). Otóż św. Jan Chryzostom bardzo podnosi tę wielką miłość P. Jezusa ku dziatkom i, opierając się na niej, tak się do rodziców odzywa: Uważajcie dobrze na swoje dzieci, bo im większa miłość P. Jezusa ku dziatkom waszym, tem większa też jest i odpowiedzialność wasza, którą przez to na siebie bierzecie – tem większy rachunek, który was czeka w dniu sądu!

 
      2. P. Jezus nietylko kocha dziatki, lecz jest tez ich Odkupicielem i Zbawicielem, ale to dzieło Odkupienia i zbawienia wykonuje On za pośrednictwem ludzi, przedewszystkiem kapłanów, którzy są szafarzami tajemnic Bożych. Lecz w tem dziele odkupienia głównymi pomocnikami kapłanów, a tem samem i P. Jezusa, są zwłaszcza rodzice. Czyż potrzeba na to dowodów? przecież kapłan nic albo prawie nic zrobić nie może dla zbawienia dziatek, jeśli mu rodzice nie pomogą; a nadaremną praca kapłana, jeśli mu rodzice w tem przeszkadzać będą, jeśli inaczej kapłan uczy w kościele i szkole – a inaczej uczą rodzice w domu – słowem i przykładem! Rodzice i kapłani mają w tem wielkiem dziele zbawienia dziatek iść ręka w rękę! Kiedy jako kapłan dawałem pierwsze moje rekolekcje w parafji L… i po skończonych rekolekcjach oddawałem matki, już z Bogiem pojednane, Ks. Proboszczowi, to on tak się do matek odezwał: >>Jeśli wy matki będziecie moimi współpracowniczkami w dziele zbawienia dusz, to o los mej parafji i dusz mi poleconych mogę być spokojnym<<. I prawdę powiedział. – Otóż podobnie do was wszystkich, rodzice chrześcijańscy, ojcowie i matki, odzywa się nie kapłan, nie wasz ks. proboszcz, ale Sam Odkupiciel i Zbawiciel Jezus Chrystus: Rodzice! Wiecie, jakem ja dziatki wasze ukochał, żem za nie Krew moją przelał i życie Me oddał, żeby je odkupić i zbawić i dziedzicami nieba uczynić. Te dziatki, to bracia i siostry moje! Wam je w opiekę na wychowanie oddaję! Pamiętajcie, żem Ja Sędzią waszym! i Ja was sądzić będę z wypełnienia poruczonego wam obowiązku wychowania dla mnie dziatek wam poruczonych! Wychowacie je dobrze, to i dziatki i siebie zbawicie!… wychowacie źle, to i dziatki i siebie zgubicie!

 
Oby wszyscy rodzice tę naukę do serca sobie wzięli i ją wykonali!

Reklamy