Tagi

, , , , , , , ,

Obraz ten został przez Stolicę Apostolską za cudowny uznany i za zezwoleniem Piusa VI. dnia 15 maja 1796 r. uroczyście ukoronowany.

Obraz ten został przez Stolicę Apostolską za cudowny uznany i za zezwoleniem Piusa VI. dnia 15 maja 1796 r. uroczyście ukoronowany.

Papieże rozpowszechniają cześć św. Józefa

Kościół święty ku czci św. Józefa ustanowił kilka świąt, choć zwykle dla każdego świętego jeden tylko dzień czci jego przeznacza. Świętami temi są: uroczystość Zaślubienia z Najśw. Marją Panną, 23 stycznia; główne święto 19 marca; Opieki św. Józefa w III niedzielę po Wielkanocy. Na prośby wiernych ustanawiali papieże i podnosili uroczystość Jego do coraz większej godności.
W XVI wieku umieszczono z polecenia Piusa V. w mszale mszę św., a w brewjarzu modlitwy kapłańskie na 19 marca ku czci św. Józefa. Grzegorz XV. polecił 8 maja 1622 roku uroczystość tego świętego obchodzić w całym Kościele, co Urban VIII, później 1642 r. ponownie potwierdził. Pius IX., wielki czciciel św. Józefa w smutnych i opłakanych czasach prześladowania Kościoła ogłosił Go na prośby biskupów na soborze watykańskim zebranych dekretem z 8 grudnia 1870 r. za patrona i opiekuna Kościoła. Leon XIII. zachęcał również gorąco wiernych do nabożeństwa do św. Józefa w encyklice z 15 sierpnia 1889 r. i do odprawienia ku Jego czci miesiąca marca. Poleca również w październiku, po odmówieniu różańca świętego dodawać modlitwę do św. Józefa, którą obdarza odpustem 7 lat i 7 kwadragen. – Wreszcie papież Pius X. zatwierdził dekretem z dnia 18 marca 1909 r. litanję ku czci św. Józefa i obdarzył ją odpustem 300 dni, które także za dusze zmarłych ofiarować można.

Cesarze i królowie czczą św. Józefa

Wielkiem nabożeństwem do św. Józefa odznaczali się królowie i monarchowie, zwłaszcza z domu Habsburskiego. Cesarz Ferdynand III. obrał św. Józefa za patrona dla Królestwa czeskiego, poświęcił uroczyście cały kraj jego opiece w Pradze 1655 r. Syn i następca jego Leopold I. poświęcił w 20 lat później św. Józefowi wszystkie kraje koronne. Poświęcenie to odbyło się bardzo wspaniale przez 8 dni we Wiedniu. Również i syn Leopolda I. (wnuk Ferdynanda III.) Józef I. odznaczał się wielkiem nabożeństwem do swego patrona. Polecił zrobić kosztowną marmurową statuę św. Józefa a dwom córkom nadał na chrzcie świętym jeszcze drugie imię „Józefina”.


Za przykładem domu habsburskiego poszli inni królowie i książęta, którzy ofiarowali swe królestwa i księstwa pod opiekę świętego Józefa, jak np. Karol II, król hiszpański, arcyksiężna Izabela, która w imieniu króla rządziła w Nederlandach.
Wielki książę toskański, Ferdynand III. odnowił 18 marca 1817 r. ustanowiony już 1514 r. w tem księstwie order św. Józefa. Sam wielki książe był mistrzem tego orderu; mogli go posiadać tylko katolicy. Order wspomniany zniósł Wiktor Emanuel.

Naród polski czci św. Józefa

Naród polski czcił również św. Józefa w sposób szczególny. Wiele miast obrało Go sobie za patrona i Jemu się poświęciło. Do nich należał i Kraków, który z wdzięczności za odebrane łaski przez pośrednictwo św. Józefa prosił Stolicę Apostolską o ten przywilej. Klemens XI. zezwolił i wydał 1714 r. osobne brewe, a w następnym roku dopełniono poświęcenia w bardzo uroczysty sposób. W wspaniałej procesji, w której wzięło udział liczne duchowieństwo, cała kapituła i sam książe-biskup krakowski, Kazimierz Łubieński, przeniesiono figurę św. Józefa z kościoła Najśw. Panny Marji do kościoła św. Michała, OO. Karmelitów Bosych, który dziś już nie istnieje.
W czasach upadku Polski zasłynął na naszej ziemi licznemi łaskami i cudami obraz św. Józefa w kolegjacie w Kaliszu. Cudowne te zdarzenia zebrał Ks. Stanisław Kłossowski, kanonik tejże kolegjaty i wydał w dziele pod tytułem: „Św. Józef cudami słynący w Kaliszu”. Obraz ten został przez Stolicę Apostolską za cudowny uznany i za zezwoleniem Piusa VI. dnia 15 maja 1796 r. uroczyście ukoronowany.
Cześć i nabożeństwo do św. Józefa w ostatnich latach wzrosły w sposób nadzwyczajny zwłaszcza od czasu, kiedy Pius IX. ogłosił go patronem Kościoła świętego (1870). Pod jego opiekuńcze skrzydła garną się obecnie wszyscy: i młodzież (szkoły, zakłady) i lud pracujący (wyrobnicy, rzemieślnicy) i rodziny i zakony, a przedewszystkiem umierający, aby wszystkich, jako najlepszy opiekun, szczęśliwie przeprowadził przez to ziemskie wygnanie do niebieskiej ojczyzny.

Święty Józefie módl się za nami, Kraków 1933, str. 13-18.