Tagi

, , , , , ,

Matka Boża Nieustającej Pomocy z Syberii  Dowód z Ewangelii

„Niewiasto, oto syn twój – oto matka twoja” – rzekł Zbawiciel nasz, Jezus Chrystus, z krzyża. Jan. 19. 26. 27. Tymi słowami ogłosił Pan Jezus w sposób uroczysty Maryję Matką wszystkich ludzi w porządku nadprzyrodzonym. A ponieważ do urzędu matki w porządku nadprzyrodzonym należy przez rozdawanie wszelkich łask rodzić, zachowywać, pomnażać i rozwijać życie nadprzyrodzone w duszach tych, którzy są oddani jej za dzieci – więc i do Maryi należy spełniać urząd i zadanie Matki przez rozdawanie wszelkich łask.
Cały szereg Ojców, Doktorów, Egzegetów i Papieży twierdzi, iż w owej chwili Pan Jezus, oddając z krzyża Matkę Swoją św. Janowi za Matkę, miał na myśli w osobie Jana wszystkich ludzi. Już w trzecim wieku Orygenes mówił i pisał o tym. Św. Ambroży powiada, że było to ostatnią wolą Zbawiciela, natchnioną przez tę miłość, którą miał dla nas wszystkich Swych braci przybranych. Św. Jan zaś był świadkiem i wykonawcą testamentu, jaki Pan Jezus nam przekazał.

Dowód z Tradycji

Tradycja święta podaje z pokolenia na pokolenie pod opieką Ducha Przenajśw. prawdy przez Pana Boga objawione i od Apostołów otrzymane. A ponieważ Tradycja święta przekazała nam, że wszystkie łaski otrzymujemy od Boga przez Maryję – więc prawdą jest przez Pana Boga objawioną i od Apostołów otrzymaną, że wszystkie łaski otrzymujemy od Boga przez Maryję.
Wyraz „Tradycja” ma ściślejsze i obszerniejsze znaczenie.


Przez Tradycję w ściślejszym znaczeniu rozumiemy te tylko prawdy, które Apostołowie głosili ale ich nie spisali. Są to więc prawdy objawione przez Pana Boga, podane i przekazane Kościołowi celem głoszenia ich, lecz w Piśmie świętym nie zawarte.
Tradycja w szerszym znaczeniu obejmuje wszystkie prawdy objawione, zarówno wyrażone w Piśmie świętym, jak też i nie wyrażone.
Pismo święte nie obejmuje całej nauki Chrystusa, jak o tym czytamy w Ewangelii św. Jana r. 21. 25. Pomija tedy niejedno, czego Pan Jezus nauczał, np. w jaki sposób należy ważnie udzielać Sakramentów. Bez ustnego Podania nie wiedzielibyśmy nawet, które księgi są natchnione i należą do Pisma świętego, jak należy je rozumieć w duchu nauki Chrystusowej.
To, o czym poucza Tradycja św., jest nieomylne, ponieważ jest objawione przez Pana Boga i przekazane nieomylnemu urzędowi nauczycielskiemu Kościoła.
Co pierwotnie było tylko ustnie przekazywane, z biegiem czasu zostało spisane tak, że dziś wszystko to znajduje się w pismach Ojców Kościoła, pisarzy kościelnych, w księgach liturgicznych, orzeczeniach soborów, pouczeniach papieży, traktatach teologów, oraz innych zabytkach chrześcijańskiej przeszłości.
Odnośnie do Wszechpośrednictwa Matki Bożej podamy jako świadków Tradycji tylko niektórych świętych teologów, chociaż byłoby można przytoczyć ich daleko więcej. Posłuchajmy tedy bodaj tych kilku. Św. Efrem Syryjski: Pani moja Najśw., Szafarko wszystkich dóbr, przez Ciebie otrzymywali, otrzymują i otrzymywać będą wszelką chwałę i świętość sprawiedliwi od Adama aż do skończenia wieków. Offum. Mediatr. lec. IV. – św. Cyryl Aleksandryjski: Witaj Maryjo, Bogarodzico, przez którą zbawia się wszelki duch wierny. Bithr. pag. 211. – Św. Andrzej z Krety: O Matko miłosierdzia, cały świat uważa Cię za tron łaski dla wszystkich narodów. Uwielb. Mar. str. 280. – Św. German z Konstantynopola: Nikt, o Matko Boża, zbawionym być nie może, jak tylko przez Ciebie. O. Plus. str. 149. – Św. Piotr Damian: żadna łaska nie zstępuje z nieba inaczej, jak przez ręce Maryi. P. Plus. str. 150. – Św. Bernard: Taka jest wola Boga i Jego Syna, który chciał, byśmy wszystko mieli przez Maryję. Lacr. str. 46. – Św. Ambroży: Przez Nią dochodzi na świat wszystko, co jest łaską zstępującą z nieba. O. Plus, str. 150. – Św. Bonawentura: Od Maryi otrzymujemy wszystko, co z góry do nas przychodzi. O. Plus, str. 150. – Św. Anzelm: Żadne inne pośrednictwo nie może być skuteczne, jak tylko przez Pośrednictwo Maryi. Lacr. str. 45. – Św. Albert Wielki: Maryja jest Rozdawczynią wszystkich dóbr niebieskich. Lacr. str. 46. – Św. Bernardyn Sieneński: Maryja szafuje wszystkimi łaskami, wszelkimi cnotami i darami i rozdziela je komu chce, kiedy chce i jak chce. Uwielb. Mar. str. 159. – Św. Alfons M-a Liguori: Bóg chce, by wszystkie łaski, jakich użyczył kiedykolwiek, użycza i użyczać będzie do końca świata, przechodziły przez ręce Maryi. Uwielb. Mar. str. 160.