Tagi

, ,

Dowód z modlitwy wiernych

Matka Boża Nieustającej Pomocy z Syberii  Wierni czczą Maryję w publicznym kulcie, zatwierdzonym przez Kościół katolicki, jako Pośredniczkę i Rozdawczynię wszystkich łask. A ponieważ lex orandi to lex credendi – prawo modlenia się jest prawem wierzenia – zatem, skoro wierni modlą się do Najśw. Panienki jako Pośredniczki i Rozdawczyni wszystkich łask, mają prawo wierzenia i uznawania Ją za taką.
Że wierni sławią Niepokalaną jako Pośredniczkę wszystkich łask, dowodzi tego ustanowione święto Pośredniczki Wszystkich Łask.
Na prośbę biskupów Belgii, przedstawioną przez kardynała Merciera, Ojciec święty, Benedykt XV, na początku roku 1921 zezwolił ich diecezjom, a także i tym wszystkim, które by o to poprosiły, na Officium i Mszę świętą o Matce Bożej Pośredniczce Wszystkich Łask, naznaczając je na dzień 31 maja. Święto to jest obchodzone i w naszym całym Zakonie.
Officium – urzędowe pacierze kapłańskie – i Msza św. jest kultem publicznym, w którym Kościół św. występuje urzędowo, chwaląc Boga za tak wielki przywilej, udzielony Niepokalanej Panience.

Dowód z Pisma Św. Starego Testamentu

   „Położę nieprzyjaźń między tobą a między niewiastą i między nasieniem twym a nasieniem jej; Ona zetrze głowę twoją, a ty czyhać będziesz na piętę jej” – powiedział Pan Bóg. Rodz. 3. 14. Te słowa święte wyrażają postanowienie Pana Boga na mocy którego: 1) Maryja jest nieodłączną towarzyszką Jezusa, 2) rola Jej ściśle wiąże się z rolą Jezusa i sięga tak daleko jak i Jego rola. A ponieważ rola Jezusa Chrystusa, Pogromcy szatana a Zbawiciela ludzi, nie kończy się a zdobyciu skarbów wszystkich łask dla ludzkości, lecz obejmuje również rozdawanie tych łask z nieba – więc i rola Maryi nieodłącznej towarzyszki Jezusa Chrystusa, nie ogranicza się jedynie do współpracy w zdobywaniu wszystkich łask dla ludzi, ale dotyczy również rozdawania tych łask z nieba.
Powyższy tekst Pisma św. nazywają teologowie Protoewangelią, a to dlatego, że podaje on pierwszą zapowiedź Szczęśliwej Nowiny – Ewangelii – przyjścia Mesjasza, Wybawiciela.

Terminem środkowym w dowodzie, opartym na Protoewangelii, jest zjednoczenie Maryi z Jezusem, Jej roli z Jego rolą, zjednoczenie nie mające żadnych granic.

Gdy czytamy powyższy tekst, widzimy, iż Bóg nie tylko złączył rolę niewiasty i jej nasienia, ale i to, że nie położył żadnych granic temu zjednoczeniu.

Ponieważ tedy słowami Protoewangelii objawił Pan Bóg, iż Maryja jest nieodłączną towarzyszką Jezusa Chrystusa – więc i to, że jest Współrozdawczynią wszystkich łask zawiera się formalnie lubo ubocznie – implicite w Objawieniu Bożym. Stąd to, chociaż Wszechpośrednictwo Niepokalanej Panienki nie jest jeszcze dogmatem i nie ma nakazu Kościoła w nie wierzyć, jednak możemy wierzyć w nie jako prawdę przez Pana Boga objawioną.