Tagi

, , , , , , ,

Matka Boża Nieustającej Pomocy z SyberiiMaryja Pośredniczką ze względu na udział w rozdawnictwie łask

Rola Najświętszej Dziewicy w rozdawaniu łask, jaką obecnie z woli Bożej wykonuje w niebie, daje Jej najpiękniejszy tytuł, by być Pośredniczką między Bogiem i ludźmi. Pośrednik łączy i godzi dwie krańcowości. A ponieważ Maryja, rozdając wszystkim ludziom wszystkie łaski i dary Boże, łączy wszystkich ludzi z Bogiem – więc jest Pośredniczką. Powyższy dowód wymaga sporo wyjaśnień. Postaramy się je podać.

Rola Maryi w niebie

Naukę o roli Najśw. Matki w niebie wyrażamy następującymi zdaniami, przyjętymi w Kościele katolickim: 1) Wszystkie łaski przychodzą do nas przez Maryję. Formułę tę znajdujemy już w pismach św. Alberta Wielkiego. 2) Bóg chciał, byśmy wszystko mieli przez Maryję. Jest to zdanie św. Bernarda, powtórzone przez papieża Leona XIII w encyklice „Iucunda semper”. – 3) Nic nie mamy jak tylko przez Maryję. Zdanie to czytamy w encyklice Leona XIII „Octobri mense”. – 4) Najśw. Panienka jest Szafarką wszystkich darów. Wyrażeniem tym posłużył się papież Pius X. – 5) Maryja rozdawczynią łask. Jest to wyrażenie papieża Piusa XI.

Wszystkie powyższe wyrażenia są przenośnią. Łaska Boża nie jest czymś materialnym jak perły, brylanty, złoto lub srebro; ani też Matka Boża nie bierze łask rękami i nie rozdaje ich ludziom, jak bogacz daje ubogim chleb albo pieniądze. Używamy jednak przenośni, ponieważ leży to w naturze naszej, byśmy rzeczy duchowe ubierali w szatę rzeczy materialnych. Wszystkie łaski przychodzą do nas przez ręce Maryi. Więc nie ma ani jednej łaski, by się nam dostała inną drogą. Pojęcie „łaska” bierze w najszerszym znaczeniu. Rozumiemy przez nią: 1) łaskę poświęcającą, 2) łaski uczynkowe, 3) natchnienia święte, 4) wszystkie cnoty nadprzyrodzone tak teologiczne jak też moralne, 5) dary Ducha Świętego, 6) wytrwanie w dobrem aż do końca, 7) łaskę szczęśliwej śmierci, 8) dobra materialne i doczesne, o ile są środkami pomocniczymi do zbawienia. Nie wyliczamy tu wszystkich rodzajów łask i darów Bożych, ale ilekolwiek ich będzie i jakiekolwiek one będą, wszystkie spływają na nas nie inaczej jak tylko przez Maryję. Jak wszystkie łaski spadają z nieba przez ręce Najśw. Panienki, tak też na wszystkich ludzi. Więc do wszystkich ludzi, od Adama aż do ostatniego człowieka przy końcu świata przychodzą łaski przez Maryję. Tylko sposób rozdawania łask inny był od Adama do Wniebowzięcia Najśw. Dziewicy, a inny jest od Jej Wniebowzięcia do końca świata. Adam po swym upadku i wszyscy ludzi Starego Testamentu, którzy kiedykolwiek otrzymali jakąś łaskę od Boga, otrzymali ją na skutek przewidzianych przyszłych zasług Najśw. Panienki, jako drugorzędnej Pośredniczki i na skutek przewidzianego przyszłego udziału Jej w zbawczym dziele Jezusa Chrystusa. Po Wniebowzięciu Bożej Matki wszystkie łaski dostają się wszystkim ludziom na mocy aktualnego wstawiennictwa Jej w niebie. W jaki zatem sposób otrzymywali ludzie Starego Testamentu łaski i dary Boże przez Jezusa Chrystusa, jako głównego Pośrednika i Odkupiciela, w taki też i przez Maryję, jako drugorzędną Pośredniczkę i Współodkupicielkę. Wszystkie łaski dostają się wszystkim ludziom przez Maryję. Nie ma tu żadnego wyjątku. Jest to konieczne koniecznością, zwaną przez teologów hipotetycznie absolutną. Konieczność może bowiem być potrójna: 1) moralna, 2) absolutna z natury rzeczy i 3) absolutna hipotetycznie. Konieczność moralna jest wtedy, gdy się zasadniczo odnosi do wszystkich wypadków, tak jednak, że mogą być i są wyjątki. Konieczność absolutna z natury rzeczy jest ta, która wynika z samej istoty rzeczy. Żeby być człowiekiem, musi się mieć duszę i ciało. Wymaga tego sama natura czyli istota człowieka. Wyjątek jest tutaj nie do pomyślenia. Konieczność hipotetycznie absolutna jest wtedy, kiedy nie wypływa z natury rzeczy, jednak dotyczy wszystkich wypadków bez żadnego wyjątku, a to dlatego, iż tak postanowiono. Necessitas hypotetice absoluta non est de natura sed de iure. Stąd Pośrednictwo Maryi nie dopuszcza żadnego wyjątku i wszystkie łaski spływają z nieba na wszystkich ludzi przez Najśw. Panienkę dlatego, iż tak Bóg postanowił. Z tego też wynika, że zakres Pośrednictwa Maryi jest szersze od zakresu nabożeństwa do Niej. Otrzymujemy bowiem wiele łask bez wezwania Matki Bożej np. pierwsze łaski, a przecież i te dostają się nam nie inaczej, jak tylko przez ręce Niepokalanej. Do samej modlitwy i uciekania się do Matki Najśw. konieczna jest łaska Boża, która przychodzi do nas nie inną drogą, jeno przez Maryję. Poganie chociaż nie znają Matki Bożej i nie modlą się do Niej, ani Jej nie wzywają, jednak kiedykolwiek otrzymują od Boga łaski potrzebne do zbawienia, odbierają je przez Niepokalaną.